Miejsca naznaczone historią…

​​​​​​​Bywają momenty, w których przeszłość spotyka się z teraźniejszością. Tak właśnie stało się 27 września w Pułtusku. W zabytkowych zakątkach miasta rozegrało się coś znacznie ważniejszego niż zwykłe plenerowe widowisko historyczne. Spektakl (w pięciu scenach) „Jezuici wracają do miasta – historia, która trwa…” stał się poruszającym i jednocześnie pełnym humoru spotkaniem mieszkańców, podczas którego na nowo ożyły dawne dzieje grodu nad Narwią. Gdy aktorzy wyszli na brukowane uliczki, zatarła się granica między sztuką a codziennością, a miasto zamieniło się w jedną wspólną scenę.

- Spektakl to finałowy akord projektu, który organizujemy od dłuższego czasu. Projekt nosi tytuł „Jezuici wracają do Pułtuska” i jest dofinansowany przez Muzeum Historii Polski. Spiritus movens projektu jest dr Paulina Biernacka.  Chcemy w ten sposób przypominać ważną historię Pułtuska i to, co zawdzięczamy Jezuitom, czyli początek pięknej tradycji edukacyjnej – mówił naszej redakcji Andrzej Popowicz, dyrektor Muzeum Regionalnego w Pułtusku.

Z kolei Paulina Biernacka zachęciła do czytania ciekawostek na temat Jezuitów w mediach społecznościowych muzeum.

Wydarzenie przyciągnęło tłumy pułtuszczan. Najmłodszy z widzów miał zaledwie… 10 miesięcy. …i to właśnie publiczność współtworzyła wyjątkowy klimat kolejnych teatralnych scen. Za artystyczną stronę przedsięwzięcia odpowiadali zawodowcy z płockiego Teatru Form Wielu – Łukasz Jarzyński (autor scenariusza i prowadzący) oraz Przemysław Jarzyński (reżyser), którzy do wspólnego grania przygotowali utalentowaną młodzież z Liceum Ogólnokształcącego im. Piotra Skargi.

– Widowisko plenerowe jest tylko elementem wspomnianego projektu. Teatr Form Wielu zrobił na zaproszenie pułtuskiego muzeum scenki związane z jezuitami w Pułtusku, o ich wpływie na kulturę, edukację.  Poznawaliśmy historię waszego miasta pisząc scenariusz. Ale chcę podkreślić, że nie jest to tak historycznie 1:1, jest to interpretacja, jest sporo luzu, więc bawimy się troszeczkę konwencją jezuitów, bawimy się konwencją dawnych lat i historią waszego pięknego miasta. Grają wasi koledzy, znajomi, rodzina, aktorzy z Pułtuska – podkreślali twórcy z Teatru Form Wielu.

Trasa spektaklu liczyła pięć przystanków w miejscach związanych z pułtuskim dziedzictwem. Widzowie wędrowali śladami historii, zatrzymując się przy Liceum Ogólnokształcącym im. Piotra Skargi – kontynuującym tradycje edukacyjne zapoczątkowane przez jezuitów.

-  Ostra była w jezuickich szkołach nauka, ale na pewno dawała rezultaty – dodał aktor Teatru Form Wielu.

Drugi przystanek wyznaczono przy kościele szkolnym opowiadającym o przybyciu do Pułtuska królowej, która ofiarowała miastu relikwie świętego Władysława.

Trzecią scenkę, o spiżarniach, aktorzy odegrali przy piwnicach jezuickich na Wzgórzu Abrahama.

-  Dobrze, że Państwo się tutaj tak zaangażowali. Jedli i pili. Niektórzy na dwie nóżki! – żartował aktor TFW.

Przystanek czwarty wyznaczono przy Bazylice. Scena nawiązała do faktu, że to właśnie w Pułtusku narodził się pierwszy w Polsce teatr jezuicki, który uczył retoryki, łaciny i wystąpień publicznych. Młodzi aktorzy zaprezentowali tu żartobliwe scenki biblijne w miejscu, gdzie przed wiekami wykładał sam Piotr Skarga.

– Przedstawienia teatralne stanowiły jedną z form działalności publicznej dawnych szkół jezuickich. Po pierwsze miała ona pełnić funkcję wychowawczą i propagować wśród uczniów postawy religijne i dydaktyczne. Jezuicka scena w Pułtusku odegrała w polskiej kulturze barokowej bardzo istotną rolę.  To właśnie w Pułtusku wystawiono pierwszy spektakl teatru jezuickiego na ziemiach polskich - opowiadali aktorzy.

Finał teatralnej podróży w czasie rozegrał się na deskach amfiteatru Domu Polonii. Młodzi artyści porwali publiczność rytmicznym finałem…

- Miejsca tu mają swą tradycję. Jezuici dali wiedzę i kondycję. Duch historii nadal krąży w mieście (…). Przyszłość dziś mamy w swoich rękach, tak daleko jak unosi się piosenka.  Wpadam w bit, jak rodzynki w ciasto i głośno zarapuję, że ja kocham swoje miasto! – zaśpiewali i tańcząc weszli na scenę, aby pożegnać się z publicznością. Towarzyszyły im głośne oklaski.

- Piątą odsłoną widowiska historycznego „Jezuici wracają do miasta, historia, która trwa…” kończymy spotkanie z pułtuskimi jezuitami i duchem historii, duchem tradycji  – mówił Andrzej Popowicz, a gdy zapytał ze sceny: – Jak się państwu podobało? - widownia jednogłośnie odpowiedziała entuzjastycznym: – Super!

W ten niekonwencjonalny sposób muzeum przypomniało, że mija 460 lat od przybycia jezuitów do Pułtuska – zakonu, który ukształtował intelektualne i kulturalne oblicze Pułtuska. Jak trafnie podsumował dyrektor muzeum: Historia Pułtuska nie jest zamkniętym rozdziałem. Ona jest wokół nas, w naszych kościołach, ulicach, murach naszych domów i przede wszystkim w pamięci ludzi.

- Wszystko, co dzisiaj się zadziało, zadziało się w interpretacji ludzi młodych, przez pryzmat ich kreatywności, ich talentów, przez świeżość ich spojrzenia na czasy minione i współczesność – dodał A. Popowicz. –  W widowisku wystąpili ludzie młodzi wiekiem i duchem. Aktorzy- amatorzy, którzy z pasją i niezwykłą kreatywnością odważyli się wyjść w miejską przestrzeń, w miejsca związane z historią jezuitów Pułtusku, jak LO im P. Skargi, Kościół pojezuicki pw.  św. Piotra i Pawła, pojezuickie piwnice we wzgórzu Abrahama, Bazylika, gdzie wykładał przecież Piotr Skarga, a dzisiaj mamy rocznicę śmierci P. Skargi! – dodał.

„Jezuici wracają do miasta...” to dowód na to, że teatr plenerowy doskonale łączy edukację regionalną ze wspólnotowym świętem, a zabytkowe ulice Pułtuska są najlepszą możliwą scenografią dla opowieści o własnych korzeniach.

Patronat medialny nad wydarzeniem objęły Pułtuska Gazeta Powiatowa oraz portal pułtusk24.pl.