Jest już u Pana Boga za piecem…

Charakterystyczny uśmiech, postura, niesamowite spojrzenie, życiowa mądrość… „Odszedł od nas wspaniały człowiek… Andrzej Beya Zaborski. Trudno dzisiaj zebrać myśli. Dzięki Andrzeju za te wszystkie anegdoty, rozmowy, za spotkania i za tę szczerość w każdej sferze. Nie będzie drugiego takiego człowieka z taką charyzmą, z takim charakterem, tym swoistym talentem i błyskotliwością. Zapamiętam Pana Andrzeja jako serdecznego człowieka, który kochał ludzi..." – żegnają Andrzej Beya-Zaborskiego znajomi, studenci. Aktor zmarł dzisiaj w nocy po długiej chorobie. Miał 75 lat.

Andrzej Beya-Zaborski – wybitny aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, a także ceniony reżyser. Absolwent białostockiego Wydziału Sztuki Lalkarskiej, przez niemal 40 lat tworzył magię na deskach Białostockiego Teatru Lalek.

Jak usłyszeliśmy dziś w licznych wspomnieniach „wyróżniały go technika aktorska, wirtuozeria w animacji lalek, szczególnie pacynek, a także wyobraźnia i gotowość do podejmowania nowych wyzwań.” Jego role wzruszały i bawiły całe pokolenia. W sercach Polaków zapisał się chociażby dzięki niezapomnianej, kultowej kreacji komendanta Henryka Wołkołyckiego w serii „U Pana Boga”. Za tę rolę widzowie po prostu go uwielbiali.

- Z głębokim żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Andrzeja Beyi-Zaborskiego – wybitnego aktora i lalkarza, absolwenta pierwszego rocznika naszej uczelni oraz wieloletniego pedagoga Wydziału Sztuki Lalkarskiej Akademii Teatralnej w Warszawie, a dziś Filii w Białymstoku – napisali Rektor, Władze, Pracownicy i Studenci Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie Filii w Białymstoku.

Jak wspominają, aktor „przez ponad trzy dekady, w latach 1984-2017, dzielił się ze studentami swoją wiedzą i doświadczeniem. Kształcił kolejne pokolenia młodych lalkarzy w dziedzinie technik animacji lalek, przede wszystkim pacynek i kukieł. Był pedagogiem charyzmatycznym i niekonwencjonalnym, który potrafił rozbudzić w studentach odwagę twórczą, ciekawość i szacunek do artystycznego rzemiosła.

- Pozostawił trwały ślad w historii naszej uczelni - dodają przedstawiciele akademii. -  Spektakle i etiudy studenckie powstające pod jego opieką reprezentowały Akademię na festiwalach w kraju i za granicą, a jego wychowankowie do dziś stanowią trzon polskiego teatru lalek. Żegnamy człowieka, który przez lata współtworzył historię białostockiej szkoły lalkarskiej. Jego talent, osobowość i dorobek pedagogiczny pozostaną częścią naszej wspólnej pamięci.”

- Są pożegnania, do których nie sposób się przygotować... Dokładnie trzy lata temu ukończyliśmy wspólną książkę, w której z pasją i wrodzonym humorem opowiedział o swoim niezwykłym życiu. Siedem lat temu przyjął moje zaproszenie do obsady "Rubinowych godów". Nigdy bym nie pomyślał, że będzie to Jego ostatnia, teatralna rola... - wspomina z kolei Krzysztof Kędziora. Jego książka wywiad-rzeka z aktorem zatytułowana „U Pana Boga na dywaniku” ukazała się w 2023 roku. 

Aktor otrzymał wiele nagród, m.in. w 2008 roku uhonorowano go odznaką „Za zasługi dla Województwa Podlaskiego", w 1996 nagrodą za najlepszą rolę drugoplanową – Komedianta muzycznego w przedstawieniu Niech żyje Punch na V Konkursie Teatrów Ogródkowych w Warszawie. 1998 rok przyniósł mu Nagrodę jury za najlepszą drugoplanową rolę męską – za rolę Komisarza w filmie U Pana Boga za piecem na XXIII FPFF w Gdańsku. W 2005 otrzymał Kryształowy Granat dla najlepszego aktora komediowego – za rolę Księdza Adama w filmie Wesele na IX Ogólnopolskim Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu. Natomiast w roku 2018 odebrał Nagrodę Artystyczną Prezydenta Miasta Białegostoku.

- Będzie żył dalej w pamięci ludzi. Takich osób się nie zapomina… - piszą Jego studenci…