Wsparcie dla seniorów w 2026 r. Co przysługuje osobom 65+? 

W 2026 r. seniorzy w Polsce mogą liczyć na szereg nowych świadczeń i ulg. Zmiany obejmują zarówno wysokość emerytur, jak i dostęp do bezpłatnych leków, rehabilitacji czy dodatków finansowych. Sprawdziliśmy, jakie wsparcie czeka osoby po 60. i 70. roku życia w najbliższych latach. 

W 2026 r. wysokość tzw. trzynastej emerytury wyniesie 1978,49 zł brutto, co oznacza wzrost o blisko 100 zł w porównaniu z poprzednim rokiem. Świadczenie to przysługuje wszystkim, którzy 31 marca 2026 r. mają prawo do emerytury, renty lub innych świadczeń z systemu zabezpieczenia społecznego, niezależnie od ich wysokości. Wypłata następuje automatycznie w kwietniu, razem z regularną emeryturą lub rentą, bez konieczności składania wniosków. Dodatkowo trzynasta emerytura jest zabezpieczona przed egzekucją komorniczą. 

Czternasta emerytura również wyniesie maksymalnie 1978,49 zł brutto, jednak nie każdy otrzyma ją w pełnej wysokości. Pełna kwota przysługuje osobom, których miesięczne świadczenie nie przekracza 2900 zł brutto. W przypadku przekroczenia tego progu obowiązuje zasada „złotówka za złotówkę”, co oznacza, że każda złotówka powyżej limitu pomniejsza wypłatę o tę samą kwotę. Osoby z emeryturą powyżej około 4828 zł brutto nie otrzymają czternastki. Wypłata nastąpi we wrześniu 2026 r., również automatycznie. 

Darmowe leki dla osób po 65. roku życia 

Od 1 stycznia 2026 r. seniorzy, którzy ukończyli 65 lat, mogą korzystać z rozszerzonej listy bezpłatnych leków, obejmującej 3665 pozycji. Aby otrzymać lek bezpłatnie, pacjent musi spełnić trzy warunki: mieć ukończone 65 lat, lek musi znajdować się w wykazie „D2” dołączonym do obwieszczenia ministra zdrowia, a rozpoznanie musi odpowiadać wskazaniom refundacyjnym. Na e-recepcie w polu „kod uprawnień dodatkowych” musi pojawić się litera „S” — bez niej farmaceuta nie może wydać leku bezpłatnie, nawet jeśli pozostałe warunki są spełnione. 

Receptę z kodem „S” może wystawić każdy lekarz, zarówno w ramach NFZ, jak i podczas prywatnej wizyty. Od 1 kwietnia 2026 r. lista bezpłatnych leków zostanie zaktualizowana — zniknie z niej m.in. lek przeciwzakrzepowy Pradaxa, który pozostanie refundowany, ale nie będzie już bezpłatny dla seniorów. 

Dodatek pielęgnacyjny i zasiłek pielęgnacyjny — różnice i zasady 

Dodatek pielęgnacyjny przysługuje emerytom i rencistom uznanym przez lekarza orzecznika ZUS za całkowicie niezdolnych do pracy i samodzielnej egzystencji. Osoby, które ukończyły 75 lat, otrzymują go automatycznie, bez konieczności składania wniosków czy zaświadczeń. Od 1 marca 2026 r. wysokość dodatku wynosi 366,68 zł miesięcznie netto i jest zwolniona z podatku dochodowego. Kwota ta podlega corocznej waloryzacji. 

Warto pamiętać, że dodatek pielęgnacyjny i zasiłek pielęgnacyjny to dwa odrębne świadczenia, których nie można pobierać jednocześnie. Zasiłek pielęgnacyjny wypłacają ośrodki pomocy społecznej, natomiast dodatek pielęgnacyjny jest wypłacany przez ZUS jako uzupełnienie emerytury lub renty. Dodatek nie przysługuje osobom przebywającym w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub pielęgnacyjno-opiekuńczym dłużej niż dwa tygodnie w miesiącu. 

Leczenie uzdrowiskowe i rehabilitacja z NFZ oraz ZUS 

Medonet przypomina, że sam status emeryta nie uprawnia do bezpłatnego pobytu w sanatorium. NFZ finansuje jedynie koszty leczenia, zabiegów i opieki medycznej, natomiast zakwaterowanie i wyżywienie pacjent opłaca samodzielnie według stawek zależnych od standardu pokoju i sezonu. Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe wystawia lekarz POZ w formie elektronicznej, a wniosek trafia do weryfikacji przez lekarza balneologa NFZ. Średni czas oczekiwania na turnus wynosi od dziewięciu do dziesięciu miesięcy, a w przypadku niektórych schorzeń, takich jak kardiologia czy pulmonologia, może sięgnąć nawet 14-18 miesięcy. Z leczenia uzdrowiskowego poza kolejnością mogą korzystać m.in. Zasłużeni Honorowi Dawcy Krwi, inwalidzi wojenni i wojskowi, kombatanci oraz osoby z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. 

Z kolei osoby zagrożone utratą zdolności do pracy mogą skorzystać z bezpłatnej rehabilitacji finansowanej przez ZUS. Instytucja pokrywa pełne koszty leczenia, zakwaterowania, wyżywienia i dojazdu do ośrodka. Standardowy turnus trwa 24 dni, choć ordynator może go skrócić lub wydłużyć za zgodą ZUS. Czas oczekiwania na rehabilitację jest znacznie krótszy niż w przypadku sanatorium z NFZ i zwykle nie przekracza kilkunastu tygodni. Świadczenie to jest przeznaczone głównie dla osób aktywnych zawodowo lub ubiegających się o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Wniosek PR-4 wystawia lekarz prowadzący, a dokument można złożyć w dowolnym oddziale ZUS lub elektronicznie przez PUE ZUS. 

Dofinansowanie zakupu okularów z NFZ 

Emeryci i renciści mają prawo do częściowej refundacji zakupu okularów lub soczewek korekcyjnych z NFZ. Warunkiem jest posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego, wizyta u okulisty z umową NFZ i wystawione przez niego zlecenie, a następnie realizacja w punkcie optycznym współpracującym z funduszem. Maksymalna refundacja wynosi do 350 zł na soczewki okularowe i do 600 zł na soczewki kontaktowe przy określonych schorzeniach. Wysokość wsparcia zależy od rodzaju i stopnia wady wzroku, a dofinansowanie przysługuje raz na dwa lata. 

Renta wdowia — nowe zasady od 2025 r. 

Od 1 lipca 2025 r. wdowy i wdowcy mogą korzystać z renty wdowiej, która pozwala łączyć własną emeryturę lub rentę z rentą rodzinną po zmarłym małżonku. Do wyboru są dwa warianty: 100 proc. własnego świadczenia i 15 proc. renty rodzinnej albo odwrotnie — 100 proc. renty rodzinnej i 15 proc. własnego świadczenia. Łączna wypłata nie może przekroczyć trzykrotności minimalnej emerytury, czyli od marca 2026 r. — 5935,47 zł brutto. 

Prawo do renty wdowiej przysługuje kobietom po ukończeniu 60 lat i mężczyznom po ukończeniu 65 lat, pod warunkiem, że pozostawali w związku małżeńskim do dnia śmierci współmałżonka i nabyli prawo do renty rodzinnej nie wcześniej niż pięć lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego. Zawarcie nowego związku małżeńskiego powoduje utratę prawa do świadczenia. Od 1 stycznia 2027 r. udział drugiego świadczenia wzrośnie z 15 do 25 proc. 

Świadczenie honorowe dla stulatków 

Seniorzy, którzy ukończą 100 lat, mają prawo do świadczenia honorowego wypłacanego dożywotnio. Od 1 marca 2026 r. wynosi ono 6938,92 zł brutto miesięcznie. W większości przypadków świadczenie jest przyznawane z urzędu przez odpowiedni organ emerytalny, począwszy od miesiąca, w którym senior kończy sto lat. Wniosek na formularzu ESH muszą złożyć jedynie osoby nieposiadające prawa do emerytury ani renty, które spełniają pozostałe warunki — polskie obywatelstwo i co najmniej dziesięć lat zamieszkania w Polsce po ukończeniu 16. roku życia. 

Więcej informacji - tutaj