Małe rączki, wielkie serca!

Dzieci ze żłobka przy ul. Krajewskiego dbają o to, by zimą ptaki miały pełne brzuszki.

W takich codziennych, pozornie małych gestach kryje się wiele nauki. Dokarmianie ptaków to nie tylko świetna zabawa na świeżym powietrzu, ale przede wszystkim pierwsza lekcja empatii i dbania o przyrodę. Gratulacje dla wychowawczyń za zorganizowanie takich zajęć!

Dlaczego dokarmianie ptaków jest tak ważne? Zimą dostęp do naturalnego pożywienia jest ograniczony przez pokrywę śnieżną i lód. Dla małego ptaka, takiego jak sikorka czy wróbel, jedna mroźna noc to ogromny wydatek energetyczny. Jeśli rano nie znajdzie wysokokalorycznego pokarmu, może nie dotrwać do kolejnego wieczora.

Poprzez akcję wychowawczynie pokazują, że dzieci są częścią większej całości, że człowiek ma realny wpływ na los zwierząt żyjących w jego sąsiedztwie, a także to, że pomoc musi być mądra (akcje uczą dzieci, i przypominają dorosłym, że ptaków nie wolno karmić resztkami z naszego stołu czy chlebem). Czego jeszcze uczą się najmłodsi podczas takich zajęć? Tego, że systematyczność ma znaczenie, że raz rozpoczęte dokarmianie to obietnica złożona… naturze. Ptaki szybko przyzwyczajają się do miejsca, w którym znajdują jedzenie i trzeba codziennie sprawdzać stan „zapasów” na płocie. Dla dziecka w wieku żłobkowym pojęcie „ekologii” jest zbyt abstrakcyjne, ale „głodny ptaszek” to postać, którą potrafi zrozumieć. Zawieszanie na żłobkowym ogrodzeniu karmy dla tych głodnych ptaszków, to dla dzieci swego rodzaju akcja ratunkowa.

Podczas działań dzieci rozwijają m.in. wrażliwość sensoryczną, cierpliwość (na pierwszego gościa w stołówce zwykle trzeba chwilę poczekać w ciszy, co dla energicznych maluchów jest nie lada wyzwaniem). Dokarmianie daje też dzieciom poczucie sprawstwa: widok sikorki, która przylatuje do karmnika, buduje w dziecku ogromną pewność siebie i poczucie, że jego działanie ma sens.

Ucząc maluchy dbania o "głodne ptaszki" dziś, wychowujemy dorosłych, którzy będą dbać o planetę jutro.